[ در سبب تأليف كتاب عوائد الأيام ] وبعد : چنين گويد مترصّد فيوضات رباني « محمد علي بن محمد حسن الشهير بعلي الآراني الكاشاني » - بلّغه اللَّه أقصى مناه وجعل آخرته خيراً من دنياه - كه اين حقير سراپا تقصير وفقير به چنگال هواي نفس أسير ، چون در سنهء 1215 در هزار ودويست وپانزده هجرى از كربلاى معلّا برگرديدم وخود را از تحصيل واستفاده مستغنى ديدم ، بناى تعليم وافاده گذاردم ، وزمان فرصت خود را به شرحي كه در مقدمه ، سمت گزارش خواهد يافت ، تقسيم نمودم . جلّ أوقات را - بعد از عبادت مجيب الدعوات - صرف مباحثه وتصنيف كتب اصوليه مىكردم وبعض أوقات خود را صرف نوشتن جواب مسائل وارده مىنمودم ودر أوقات فرصت وبيكارى به نوشتن بعض حكايات سلف وتواريخ وسير ملوك ما تقدم مشغول مىبودم ودر بعض أوقات به نوشتن مسائل متفرقة از نحو وأصول وتفسير وغير اينها اشتغال مىداشتم . تا آن كه در سنهء 1227 - هزار ودويست وبيست وهفت - هجرى ديدم كه جواب مسائل فقهية بسيار شده بود ، به حدى كه قابل اين بود كه آنها را در مجلدى ترتيب دهم ، پس به شرحي كه در طي مقدمه ذكر مىشود آنها را مرتب گردانيدم بر ترتيب كتب فقهية وآن را به « مخزن الأسرار » موسوم ساختم ، وآن كتاب تقريباً بيست هزار بيت مىشود وفوائد فقهيهء بسيار در آن مندرج است . پس در خلال اين أحوال غبار كدورت وادبار بر صفحهء صحيفهء أهل حال خصوصاً اين مبتلاى هزار گونه وزر ووبال پاشيد ، وناخن مصائب زمان ونوائب دوران ، چهرهء أحوال أهل علم وفضل را خراشيد ، به حدى كه قلمِ دو زبان را تاب آن نه كه از عهدهء نگارش شرح تذكرهء مجملى از مفصل وگزارش مختصرى از مطول آن برآيد . بالضرورة آن دو قسم ديگر كه عبارت از مسائل متفرقة وحكايات ازمنهء ماضيه باشد ، در زاويهء نسيان وخمول افكنده ، عناكب فراموشى وذهول بر آنها تنيد ، عروسان معاني كه در كسوت ألفاظ خود را آراسته ، به اميد ديدار خواستگار قابل هر لحظه در جلوه بودند ، در پسِ پردهء حرمان ومستورى مختفى گشتند ، وابكار أفكار